دکتر زهره حاج حیدری

سابقه و هدف : مالاسزیا از عوامل اتیولوژیک بیماری های پوستی از جمله آکنه و پاتوژن فرصت طلب در عفونت های مهاجم می باشد. با توجه به عدم وجود مطالعه ایی در این زمینه در استان و مطالعات اندک در کشور، مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع آکنه ناشی از مالاسزیا و همچنین سطح حساسیت دارویی گونه های جدا شده انجام شد. مواد و روش ها : در این مطالعه تعداد 122 بیمار ( 66 زن و 56 مرد) مورد مطالعه قرار گرفتند . نمونه ها از محتویات کالکوفلوئور وایت انجام شد . جهت کشت نمونه ها از + KOH داخل آکنه تهیه شد. آزمایش میکروسکوپی نمونه ها با محیط لیمینگ نوتمن استفاده گردید. گونه های جداشده به کمک ویژگ یهای مورفولوژی و فیزیولوژیکی شناسایی شده و با روش مولکولی نیز تایید شدند. تست حساسیت دارویی به روش براث میکرودایلوشن و با استفاده از داروهای کتوکونازول، و (Minimal inhibitory concentration: MIC) کلوتریمازول و میکونازول انجام شد. میزان حداقل غلظت مهار کنندگی برای هر سه دارو به صورت جداگانه تعیین گردید. (Minimal fungicidal concentration: MFC) حداقل غلظت کشندگی 49 درصد)، سلول های مخمری دیده شد . کشت محتویات / یافته ها : در آزمایش مستقیم میکروسکوپی در 60 نمونه ( 2 2 درصد) تشخیص داده شد . بقیه موارد / داخل آکنه در 23 مورد از نظر رشد قارچی مثبت شد. مالاسزیا فورفور در 3 مورد ( 5 0/03-2 ، داروی کلوتریمازول μg/ml داروی کتوکونازول در محدوده MIC . مثبت رشد قارچی مربوط به جنس کاندیدا بود داروی کتوکونازول در MFC 2-16 تعیین شد. همچنین μg/ml 4-16 و داروی میکونازول در محدوده μg/ml در محدوده 4-16 μg/ml 8-16 و داروی میکونازول در محدوده μg/ml 0/03-2 ، داروی کلوتریمازول در محدوده μg/ml محدوده تعیین شد. استنتاج : با توجه به جداسازی قابل توجه کاندیدا در ضایعات آکنه در مطالعه حاضر تشخیص های افتراقی دقیق بر پایه کشت نمونه ها تاکید می شود. نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد که کتوکونازول موثرترین ایمیدازول در برابر ایزوله های مالاسزیا فورفور تست شده می باشد.

چکيده زمينه و هدف: درماتيت ناشی از حشره پدروس به صورت يک مشکل بهداشتی در بسياری از مناطق شمالی ايران و برخی از مناطق جنوبی مطرح است. هدف از انجام مطالعه بررسی اثر تريامسينولون بر درمان درماتيت خطی ناشی از پدروس روی مدل حيوانی بوده است.روش بررسی: 20 راس خوکچه هندی جنس نر با نام علمی Cavia Porcellus جهت مدل آزمايشگاهی به 2 گروه تيمار (10N=) و شاهد (10N=) تقسيم شدند. حيوانات دسترسی آزاد به آب و غذا داشتند و در دمای 25 درجه و رطوبت 50 درصد نگهداری میشدند. سوسکهای پدروس از شهرستان نکا صيد شده و سپس به دانشکده بهداشت منتقل شدند. درماتيت خطی، با تماس سوسکهای پدروس و قراردادن آنها بر روی پوست خوکچه هندی و تحريک آنها ايجاد شد. دوره درمانی پماد تريامسينولون 1/0 درصد به مدت 14 روز به صورت موضعی و بعد از تراشيدن موی خوکچه تجويز شد. سپس در روزهای اول، سوم، پنجم، هفتم، نهم، يازدهم و چهاردهم بعد از تجويز دارو، مراحل بهبودی در 2 گروه شاهد و تيمار بررسی گرديد. در گروه شاهد از پلاسبو فاقد الکل استفاده شد.يافتهها: ميانگين وزنی خوکچههای هندی 10±700 گرم بود. در پايان روز نهم تمامی گروه تيمار درمان شدند، در حالی که در گروه شاهد فقط 10 درصد بهبودی حاصل شد (05/0P<). در طول دوره درمان و يک ماه بعد از آن نيز هيچ عارضه دارويی جدی و قابل توجهی در بين خوکچه ها مشاهده نشد.نتيجهگيری: اين مطالعه نشان داد که تريامسينولون در درمان درماتيت خطی ناشی از پدروس در مدل حيوانی اثرات قابل توجهی دارد و از آن میتوان به عنوان يک داروی مؤثر جهت ارزشيابی روی مدل انسانی در مطالعات آينده استفاده نمود.کليد واژهها: درماتيت خطی، پدروس، تريامسينولون، خوکچه هنديوصول مقاله: 29/4/89 اصلاحيه اول: 20/9/89 پذيرش مقاله: 22/9/89

چكيده زمينه و هدف: درماتيت عارضه تاولي التيام يابنده پوست است، كه توسط حشره كوچكي به نام پدروس از سوسكهاي ولگرد و از راسته سخت بال پوشان ايجاد ميشود. در حالي كه در خصوص درمان كلاسيك بيماري مطالعات محدودي صورت گرفته است. هدف اين مطالعه شناخت اثر درماني داروي آتورواستاين روي درماتيت در مقايسه با دارونما بوده است. روش بررسي: اين مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي 2 سويه كور بوده و به مدت 6 ماه در بيمارستانها و كلينيكها و مراكز درماني شهرستانهاي ساري و نكا به اجرا در آمد. طي اين مطالعه آثار درماني قرص آتورواستاتين خوراكي در 15 نفر از بيماران مبتلا به درماتيت پوستي و 15 نفر گروه شاهد با دارو نما مورد بررسي قرار گرفت. تمام بيماران در آغاز و پايان دوره درمان (روز اول، هفتم و چهاردهم) تحت بررسي مشاهده باليني قرار گرفتند. نتايج در پرسشنامه ثبت و در دو گروه، بهبودي كامل و شكست درمان مقايسه شد. نتايج با آزمون آماري X2 و نرم افزار 5/11SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافتهها: از مجموع 15 نفر بيمار، 10 نفر در شهرستان ساري و 5 نفر در شهرستان نكا تحت درمان قرار گرفتند. بيشتر بيماران در گروه سني 45-26 سال قرار داشتند. اكثر بيماران متأهل، همگي آنها با سواد و عمدتاً در مشاغل دولتي يا خصوصي اشتغال داشتند. ميزان بهبودي كامل بيماران در ويزيت دوم (روز هفتم) 3/93 درصد و در ويزيت سوم (روز چهاردهم) بقيه بيماران بهبود يافتند. در بيماران مراجعهكننده 85/42 درصد زخمهاي با اندازه 10-6 سانتيمتر مربع داشتند و43/30 درصد از بيماران داراي ضايعه در ناحيه گردن بودند. اختلاف معنيداري بين بهبودي گروه تيمار با دارو نما در نوبتهاي درمان ديده شد (05/0>P). نتيجهگيري: در اين بررسي تمامي بيماران تا روزچهاردهم بعد از درمان بهبودي كامل يافتند در حاليكه در گروه شاهد فقط 33/13 درصد بهبود يافتند.كليد واژهها: درماتيت، پدروس، درمان، آتورواستاتينوصول مقاله: 19/2/89 اصلاحيه نهايي: 1/4/89 پذيرش مقاله: 2/4/89

بررسی اثر ریشه کنی هلیکوباکتر پیلوری بر درمان کهیر مزمن ایدیوپاتیک ایرج ملکی1       سياوش عابدی1       زهره حاج حيدري2       محمدرضا قريشي2       شهرام علا3       عليرضا خليليان4چكيدهسابقه و هدف :كهير مزمن ايديوپاتيك (Chronic Idiopathic Urticaria;CIU) بيماري عودكننده‌اي است كه با كهير خارش دار براي حداقل6 هفته همراه است. دراين بيماران عامل شروع‌كننده بيماري يا علت آن ناشناخته است. برخي مطالعات ارگانيزم هليكوباكترپيلوري را در بروز آن دخيل دانسته و برخي آن را رد كرده‌اند. اين مطالعه با هدف بررسي تأثير رژيم درماني ريشه‌كني هليكوباكترپيلوري در درمان CIU انجام شد.مواد و روش ها :اين مطالعه كارآزمايي باليني كنترل شده بصورت دوسویه کور انجام شد. 60 بيمار مبتلا به CIU وارد مطالعه شده و با استفاده از تست تنفس اوره از نظر آلودگي به هلیکوباکترپیلوری بررسي شدند. بيماران با تست تنفسی اوره مثبت به دو گروه مورد (دریافت کننده رژيم درماني 4 دارويي آموكسي‌سيلين، امپرازول، بيسموت و مترونيدازول) و شاهد (پلاسبو) بطور تصادفي تقسيم شدند. علائم گوارشي و پوستي بيماران پيش از درمان، يك ماه و سه ماه پس از درمان مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت.یافته ها :از60 بيمارCIU، 32 نفر(4/53 درصد) تست تنفسی اوره مثبت(آلوده) داشتند. 15 نفر از گروه مورد و 13 نفر از گروه شاهد در تجزيه و تحليل نهايي شركت كردند. تفاوت معنی‌داري بين دو گروه از نظر علائم گوارشي و پوستي در آغاز مطالعه يك و سه ماه پس از درمان مشاهده نشد. فقط ترش‌كردن درگروه مورد بعد از 3 ماه كمتر از گروه شاهد بود (029/0=p).استنتاج :درمان ريشه‌كني هليكوباكترپيلوري در بيماران CIU تأثيري در بهبودي آنان ندارد. واژه‌های كليدي:هليكوباكترپيلوري، كهير مزمن ايديوپاتيك، درمان ريشه‌كني  Eاين تحقيق طي شماره  81- 84 در شوراي پژوهشي دانشگاه ثبت شده و با حمايت مالي دانشگاه علوم پزشكي مازندران انجام شده است.مولف مسئول: سیاوش عابدی- ساری: بلوار امیرمازندرانی، مرکز آموزشی درمانی امام خمینی، گروه داخلی                       E-mail: siavash.abedi0@gmail.com1.گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران2. گروه عفونی و پوست، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران3. گروه داروسازی بالینی، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران4. گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندرانEتاريخ دريافت : 25/1/88          تاريخ ارجاع جهت اصلاحات : 27/2/88           تاريخ تصويب : 18/8/88